Micro, macro en politiek

In ons vak bij WDL Kredietfondsen zijn wij micro-economen. Wij hebben immers een opinie over die specifieke onderneming of die betreffende vastgoedlocatie. Iets wat ik micro economisch noem. Macro-economie is een andere “cup of tea”. In onze blogs schrijven we zelden over macro-economische onderwerpen of politiek. Maar deze keer ga ik het toch doen!

De hoeveelheid voorbeelden in onze dagelijkse “micro-economie praktijk” zijn namelijk enorm waardoor het natuurlijk vanzelf macro-economisch wordt. Ontwikkeling van ondernemingen of vastgoed kan geen doorgang vinden of loopt dusdanige vertragingen op dat het niet meer interessant is om er mee door te gaan of er überhaupt aan te beginnen. Netcongestie, hoge stroomprijzen, stikstofslot, logistieke problemen, arbeidsmarktproblemen, stapeling van regels over een veelvoud aan kleine zaken, een extreem hoge complexiteit en tergende vertraging bij vergunningen én, last but not least, een ambtenarenapparaat op landelijk, regionaal én gemeentelijk gebied dat volledig vastloopt.Dit raakt vooral het Nederlandse MKB en Agri bedrijven. Internationale large corporate ondernemingen doen hun investeringen wel elders in de wereld. Belastingdruk is dan wellicht de minste zorg van die partijen. Belasting betalen is niet erg mits het klimaat om winst te maken ook prima is. Maar die “uitruil” is ver te zoeken voor het bedrijfsleven. En die corporate ondernemingen zeggen dan gewoon: Ik investeer wel elders in de wereld. MKB en Agri heeft die luxe niet.

Nog aanvullend hierop hoe hardnekkig weggekeken wordt van het échte probleem: Op 19 november lees ik een artikel in het FD van het Nederlandse comité voor ondernemerschap: “Groeimotor van middelgrote en kleine bedrijven hapert”. En wat is de kern van hun advies? Maak tienduizend mensen vrij die adviezen gaan geven aan MKB-ondernemers. En dan word ik wel wat cynisch: Net alsof het kernprobleem van de hapering bij de kennis en competenties van ondernemers ligt. Sorry beste comité, maar dan kijk je weg van de échte bottlenecks in het MKB.

Oke, oke! Genoeg de vinger op de zere plek gelegd. Hoe kan het wél?

Punt 1 mag helder zijn: Gezien de huidige politieke situatie in Nederland zijn er kansen om nu écht die overheid te verkleinen, de regeldruk te verminderen en om de overheid gewoon weer méé te laten denken over hoe die onderneming kan groeien en concurreren. Simpelweg omdat dat ook in het belang is van de overheid en de maatschappij als geheel. Zonder een florerend bedrijfsleven zijn er immers geen belastinginkomsten om bijv. politie, zorg, infrastructuur en sociale steun van te betalen.

Punt 2: iets wat elke ondernemer beseft. Ik kan beter kijken wat ik wél kan doen gegeven deze situatie in mijn externe omgeving. En deze vraag “wat het MKB en Agri ondernemingen wél kunnen doen om kansen te pakken en risico’s te verlagen” zal niet voor elk bedrijf op een gelijke manier in te vullen zijn. Toch even een opsomming ter inspiratie.
• Investeren in internationale activiteiten. Een fikse drempel maar in sommige branches kán het wel. Zowel een startup, fusie of een overname in het buitenland kan de onderneming flexibeler maken.
• Internationale afnemers zoeken. Zodat je minder afhankelijk wordt van “Nederlandse” effecten in de markt op je afnemers.
• Samenwerking met concurrenten op het gebied R&D en innovatie. En ook maximaal gebruik maken van subsidies kan dan, juist via de overheid, weer de sleutel zijn tot succes.
• Even niets doen. Op de centen zitten en een buffer bouwen. Juist niet investeren en even afwachten om deze periode door te komen. De volatiliteit in de markt en regelgeving is immers hoog.
• Het businessmodel structureel aanpassen zodat overheidsbeslissingen minder impact kunnen hebben op je verdienmodel. Vaak zeer impactvol op de organisatie overigens.

Zo, toch weer afgesloten met een micro economische opsomming.